25desember

home sweet home!

jæja, þá er maður kominn heim í faðm fjölskyldunnar og það leggst bara rosa vel í mig. Ég er sest að í gömlu íbúðinni minni í kópavoginum og komin með vinnu á landspítalanum, blóðlækningadeild. Byrja 5. janúar. Það er ekki slæmt að vera kominn með vinnu þegar ráðningarbann ríkir á flestum stöðum og nær allar stöður mannaðar. Er á selfossi í þessum töluðu að fara að borða hangikjöt og uppstúf hjá mömmu. Nammi namm.
Langar svo á tónleika á nasa um helgina, en get ekki gert upp á milli föstudags- eða laugardagskvölds... snilldartónleikar báða dagana... Ef ykur langar með, endilega látið mig vita og hjálpið mér að velja!!:D
Er búin að vera á fullu síðan ég kom að hitta fólk og fara á staði,  ef ég hef ekki látið í mér heyra, þá bið ég ykkur afsökunar... en ég er ennþá með sama gamla númerið, 8697617, endilega látið í ykkur heyra!
Knús og kossar
Gunnsa
25. desember 2008 klukkan 16:11
Gunnhildur Árnadóttir
1 athugasemd
01desember

heim fyrir jol!!

Jaeja, tha er thad komid a hreint!  Eg lendi a landi isa ad kvoldi 16. desember og verd tvhi i fadmi fjolskyldunnar um jolin!! :) Jibbijei! Tha getur madur bara hafist handa vid ad safna peningum fyrir naestu ferd, sem verdur farin thegar gengid a kronunni stendur adeins betur en nuna.. haha...
Hlakka til ad sja ykkur oll!!
Knus og kossar
Gunnsa
01. desember 2008 klukkan 09:29
Gunnhildur Árnadóttir
3 athugasemdir
21nóvember

heimferð?!

Jæja... þá er Gunnsa alveg að verða geðveik á þessu aðgerðaleysi hérna.. það er ekkert búið að vera að gera fyrir okkur hérna síðustu vikur nema klíníkið okkar með þessa standart 5 sjúklinga á dag. Það sem við gerum fyrir þá er að setja lyfin sem læknirinn uppáskrifar í poka, rétta þeim og segja "get well soon". Svo er næsta mobile clinic ekki fyrr en í janúar og í það skiptið eigum við bara að gefa vítamín og verkjatöflur. Ég sé einfaldlega ekki tilgang í því að við förum með í tveggja vikna svaðilför til að gefa fárveikum börnum verkjatöflur sem gera ekkert annað en að fela einkenni alvarlegri sjúkdóma, eins og malaríu og verður þá bara til þess að foreldrarnir halda að börnunum sé batnað og draga að fara með þau á spítala!
Og á meðan við sitjum hérna aðgerðarlausar, halda peningarnir mínir áfram að gufa upp af bankareikningnum mínum, því gengið á kwachanum gagnvart krónunni er orðið geðbilað.
Ég hef því íhugað vandlega að koma heim, jafnvel fyrir jól! Sé snjó í hillingum!:) Læt ykkur vita nánar með það hvaða ákvörðun ég tek. Held það sé bara gáfulegra að fara heim og vinna sér inn einhverja peninga svo maður geti ferðast meira seinna, þegar maður fær actually eitthvað að gera!!!
Jæja.. i'll keep you posted
Knús og kossar
Gunnsa
21. nóvember 2008 klukkan 16:08
Gunnhildur Árnadóttir
6 athugasemdir
16nóvember

Afmælisveisla!

Jæja gott fólk... það er heldur betur kominn tími á að láta vita af sér! Við erum komnar heim úr mobile clinicinu og komnar aftur í rútínuna í Madisi. Allt komið í samt horf og við erum komnar á fullt í að skipuleggja leikvallar og fótboltavallarverkefnið. Allt komið á fullt með framlög að heiman og við erum komnar með gefins bolta sem verða sendir hingað og fótboltabúninga frá Val og við erum ótrúlega þakklátar öllum sem hafa lagt sitt að mörkum. Ennþá séns að leggja fram eitthvað.. hint hint;)
Svo á ég afmæli á morgun, þannig að ég hélt upp á það hérna í höfuðborginni í gærkvöldi. Fengum prívat herbergi á kínverskum veitingastað hérna, sirka 15 manns mættu og fengu sér að borða og drukkum bjór og sungum kínverskt karókí.. haha.. það var frekar fyndið. Svo fórum við á hálfgert pöbbarölt, kíktum á Chamelons og svo á Synergy og dönsuðum smá og fórum svo bara heim. Í dag er höfuðið frekar þungt og við þreyttar og nennum varla að sitja í tvo tíma í minibus með 19 öðrum til að komast heim.. haha.. en illu er víst best aflokið. Svo ætla ég að baka nokkrar kökur í kvöld og bjóða fólkinu heima í kökur og kaffi í eftirmiðdaginn á morgun. Það verður kósý vonandi. Önnur stemming heldur en kínakarókí!
Ég vaknaði í morgun með nikkelofnæmi, held ég hafi drukkið of mikið kaffi í gær og ég er eins og þvottabjörn um augun, rosa smart og hlakka mikið til að komast heim til að taka eins og eina ofnæmistöflu svo ég geti séð út um augun. Var sagt áðan að ég liti út eins og kínverji... gaman að því!
En jæja, læt þetta duga í bili, internettíminn að klárast!!
Knús og kossar frá Malavíkínverjanum!!
16. nóvember 2008 klukkan 12:16
Gunnhildur Árnadóttir
1 athugasemd
05nóvember

Viðbót við síðustu færslu

Þar sem einhver tregða er í samskiptum milli föruneytis okkar og höfuðskrifstofunnar, hefur enn ekki borist peningur til okkar fyrir bensíni til að halda för okkar áfram og erum við því bensínlaus og strand hér í Blantyre. Fengum blessunarlega að gista aftur hjá þýska prestinum og halda áfram að njóta hröðu internettenginarinnar hans. Þessvegna er ég að missa mig í gleðinni að hlaða inn myndum og bjó til annað myndaalbúm fyrir þá sem vilja skoða. Njótiði vel!

Fleiri myndir

http://www.facebook.com/album.php?aid=2026833&l=0ddb8&id=67601988
05. nóvember 2008 klukkan 22:31
Gunnhildur Árnadóttir
Engin athugasemd
04nóvember

Mobile Clinic

Jæja gott fólk... þá erum ég og Guðbjörg komnar "on the road" í mobile clinic-inu og erum rétt rúmlega hálfnaðar með ferðina. Erum í þessum töluðu orðum staddar í Blantyre sem er stærsta borgin í Malawi, þó ekki höfuðborgin. Gistum hér hjá þýskum presti og njótum þess að fá góðan mat og nota hraðvirkt internet.

Ferðin er búin að ganga skrautlega fyrir sig. Á fyrsta degi bilaði bíllinn og tafði okkur um hálfan dag og við komumst líka að því að aðalskrifstofan hafði gleymt að hringja í feeding centerin sem við áttum að heimsækja og tilkynna komu okkar. Þannig að í fyrstu nokkrum stöðvunum voru engin börn fyrir okkur að skoða. En það rættist þó úr þessu þegar á leið ferðina og núna heimsækjum við 2-3 stöðvar á dag og skoðum allt frá 20 og upp í 100 börn á dag. Þessi börn fá næringargjafir frá kirkjunni þrisvar í viku sökum slæmra aðstæðna, annað hvort eru þessi börn munaðarlaus eða eiga foreldra með HIV eða aðra sjúkdóma sem gera þeim erfitt fyrir við að sjá um börnin. Oftar en ekki er meirihluti barnanna lasinn þegar við lítum á þau.

Þeir sjúkdómar sem helst hrjá börnin eru malaría, ormar, öndunar- og meltingarfærasýkingar. Þau eru oft veik trekk í trekk og grunar mann þá helst að alnæmisveirunni sé um að kenna og við læknum hana víst ekki. Lyfin okkar eru af skornum skammti og í fyrstu miðstöðinni komumst við að því að það vantaði helling af þeim lyfjum sem við vorum búnar að panta, en í staðinn voru fullt af lyfjum sem við engan veginn þurftum á að halda. En svona virkar þetta bara í Malaví.. ekkert gerist eftir pöntun og fæst gerist á réttum tíma.

En við erum þó allavegana búnar að sjá mikið af landinu og höfum gist þó nokkra bæi á ferðalaginu okkar. Í hverjum bæ höfum við fundið gistiheimili, þegar ekki er gist á heimilum prestanna, og hafa gistiheimilin verið af misjöfnum gæðastaðli ef svo má segja. Það ódýrasta kostaði 300 íslenskar og þar voru lökin ekki hrein og ég er ekki frá því að það hafi verið flær sem héldu fyrir mér vöku alla nóttina, það var ekkert moskítónet, engin vifta og klósettið kakkalakkaveisla í holu. Þau skástu hafa verið sirka 900 krónur á mann og hafa meira að segja innifalið morgunmat. Svo splæstum við á okkur herbergjum á vinsælum túristastað hérna í Blantyre, heilar 1300 á manninn, bara svo við gætum átt samskipti við aðra ferðalanga á ensku sem allir skilja. Þannig er nefnilega mál með vexti að við erum að ferðast með bílstjóra og aðstoðarkonu sem hvorugt tala mjög góða ensku. Þetta getur orðið þreytandi á stundum, sérstaklega þegar það fellur í þeirra hlut að þýða fyrir okkur hvað amar að börnunum í miðstöðvunum. En oftast eru þó prestarnir á stöðunum sæmilega mellufærir í ensku og geta bjargað okkur hvað það varðar.

Við höfum verið ansi þreyttar á þessu ferðalagi okkar.. hitinn að drepa okkur og hossingur á moldarvegum fer ekki mjög vel með bakið. Þess ber að geta að við sitjum oftar en ekki á bekkjum aftur í skotti á jeppanum okkar og þurfum að passa okkur vel að fá ekki allan farangurinn okkar og allann farminn af matnum fyrir miðstöðvarnar yfir okkur þegar verst lætur í holunum. Því höfum við oftar en ekki bara farið í rúmið á milli klukkan átta óg níu á kvöldin. Því er ekki að undra að ég er að sofna hérna fyrir framan tölvuna þegar klukkuna vantar átta mínútur í miðnætti! Við þurfum að vakna um sex, hálfsjö í fyrramálið þannig að ég hugsa að það sé best að ég fari að henda mér í háttinn núna.

Hlakka til að heyra frá ykkur athugasemdir og skilaboð.

Ég er að henda myndum inn á feisbúkk í þessum skrifuðu... og hér kemur linkurinn á þær myndir fyrir þá sem vilja skoða:

Myndir 
04. nóvember 2008 klukkan 22:17
Gunnhildur Árnadóttir
Engin athugasemd
14október

Fleiri fréttir!

Jæja.. enn og aftur erum við komnar í höfuðborgina!! Eigum að baki mjög áhugaverða og skemmtilega ferð til Monkey Bay með starfsfólki þróunarsamvinnustofnunar og svo um síðustu helgi fórum við á tónlistarhátið sem var haldin við vatnið og það var rosa gaman. Hversdagslífið okkar er annars ansi ófjölbreytt, bara vinna á heilsugæslunni á hverjum degi og skoða sirka þrjá til fimm sjúklinga á hverjum degi. Gengið rauk ennþá meira upp.. 10.000 kwachar fóru hæst upp í 12.300 íslenskar krónur en þetta virðist vera á einhverri niðurleið núna sem betur fer. Er að bögglast við að senda út annað fréttabréf með fullt af myndum en það er að ganga eitthvað hægt hérna, því netið er alveg glatað, en sjáum hvað setur!!! Knús og kossar, Gunnsa
14. október 2008 klukkan 15:45
Gunnhildur Árnadóttir
3 athugasemdir
03október

gengisvandamál!!

Jeminn eini.. væri einhver til í að redda krónunni snöggvast?
þetta er farið að verða svolítið bagalegt fyrir okkur hérna...
þegar við mættum hingað þá voru 10.000 kwachar sama og 6500 íslenskar.
fyrir þremur dögum var það 7700 krónur
fyrir tveimur dögum var það 8500 krónur
Í dag þorum við ekki að kíkja á heimabankann....
hahaha...

en annað í fréttum er að Guðbjörg er komin, þriðja hjúkkan og okkur líst sko heldur betur vel á hana. Erum eins og er í höfuðborginni að bíða eftir fari til Monkey Bay. Förum annað hvort með Stefáni Jóni Hafstein eða Glúmi Baldvins og verðum þar um helgina. Það er íslendingapartý.. kveðjupartý fyrir eina sem hefur verið að vinna fyrir þróunarsamvinnustofnun og er að fara heim. Þannig að það er allt að gerast hérna hjá okkur. vorum að vinna í heilsugæslunni í gær og svo förum við aftur í vinnuna í næstu viku og svo helgina eftir það förum við á tónlistarhátið við vatnið með vinum okkar. Hlökkum mikið til.

Það er búið að fresta mobile clinic verkefninu þangað til í byrjun nóvember.. þannig að lífið verður bara rólegheit með þrjá sjúklinga á dag þangað til. En við förum samt í skólabarna verkefnið sem ég nefndi í síðasta bloggi þann 26. október og verðum í viku. Það er mjög spennó.

En maturinn minn er kominn á borðið.. ég ætla að borða

Sakna ykkar og elska ykkur
03. október 2008 klukkan 12:01
Gunnhildur Árnadóttir
2 athugasemdir
29september

fleiri myndir!! Vúhúúú!!!:)

Tókst að hlaða upp nokkrum fleiri myndum í þetta albúm frá því í gær, þannig að þið sem eruð búin að skoða, endilega kíkið aftur og athugið hvort eitthvað hafi bæst við':) http://www.new.facebook.com/album.php?aid=2025802&l=17d22&id=67601988

Annars fínt að frétta, lífið gengur hægt fyrir sig hérna. Fáum vonandi fund með manni á eftir sem getur farið með okkur í verslunarleiðangur fyrir clinic-ið okkar. Heldur betur þörf á því. Ekki einu sinni til Panodil! Við rétt náðum að stoppa lækninn af áður en hann gaf 4 ára barni Voltaren og náðum í Panodil úr okkar eigin fórum!!:) En.. vonandi náum við í skottið á þessum manni í dag.

Annars er það helst að frétta að það bætist önnur hjúkka frá íslandi í hópinn á morgun, hún heitir Guðbjörg og var svo spennt fyrir að fara í svona stört og fékk bara að bætast í hópinn á síðustu stundu!! Ekki slæmt það!!:) Samt spurning hvernig það verður hjá okkur núna næstu daga áður en Mobile-clinic-ið byrjar, því heilsugæslan okkar er ansi róleg, kannski 5 sjúklingar á dag og finnst okkur Dittu nú ekki alveg nóg að gera fyrir okkur tvær þarna! En... hehe.. það reddast bara:) Svo í lok október förum við að fara í ferðir út á land og skoða börn í feeding-miðstöðvum og gefa þeim lyf og svona.. það verður án efa mjög lærdómsríkt. Svo er annað verkefni sem við förum kannski í sem er mat á næringar-status skólabarna í landinu, sem við skulum segja ykkur betur frá þegar við fáum meira ða heyra!:) Hlökkum mikið til að fara að gera eitthvað gagn.
 
Erum núna að bíða eftir bíl til að sækja okkur til að fara að finna þennan verslunarleiðangurs-mann. Vonandi verður hann á staðnum þegar við komum!!

Við erum í borginni núna vegna þess að um helgina var svokallað Church-assembly sem var fjörug samkoma allra kirkjanna frá ELCM í landinu. það var ýmislegt um að vera og hinar ýmsu svæðisskrifstofur kynntu þau verkefni sem þau eru að vinna að. Svo voru sýndir dansar og kórar sungu og það var voða fínt, nema að moskítóflugurnar elskuðu okkur þennan dag þrátt fyrir allar forvarnir og fengum við sitthvor nokkur bitin. Svo var ábyggilega hátt í 35 stiga hiti og allt fór þetta fram utandyra, svo það var vel heitt. Svo í gær var messa, sem okkur var skyldugt að mæta í, enda áttum við aftur að standa upp fyrir framan söfnuðinn og kynna okkur. Kirkjan var troðin og ég lofa ykkur því að það var ekki arða af súrefni þarna inni! Með hitann úti og allan þennan mannfjölda, þá breyttist kirkjan í heitan pyntingarklefa og bekkirnir sem við sátum á hættu að vera þægilegir eftir fyrsta klukkutímann. Svo fór þetta auðvitað allt fram á Chichewa, þannig að við skildum ekki bofs í bala. Og haldiði ekki að herlegheitin hafi staðið yfir í fimm klukkutíma, takk fyrir takk!!! Já, ekki einn, eins og við erum nú frekar vön heima, ekki tvo, ekki þrjá, heldur FIMM klukkutíma. Ég stakk mér nú aðeins út fyrir þegar mér fannst alveg vera fara að líða yfir mig, og þegar ég kom aftur inn í kirkjuna var það eins og að ganga á vegg, loftið þar inni var viðbjóðslegt. En eins og annað, þá tók þetta líka enda og eftir kirkjuna fórum við og fengum okkur að borða með Yamikani, fórum svo og hittum Duncan og keyptum miða á Lake of Stars:) Svo fórum við heim og tókum því rólega.

Ég hef ábyggilega borðað eitthvað gruggugt, því ég fékk pínulítið í magann á föstudag og laugardag og kastaði upp tvisvar og fékk ogguponsu hita. Þá náttúrulega urðu allir hérna hræddir um að ég væri komin með malaríu, þó ég þættist nú viss um annað og það var ekkert annað tekið í mál nema bruna með mig beint á eitthvað clinic í malaríu test. Better safe than sorry býst ég við, en auðvitað var ég ekkert með malaríu (enda á þessum rándýru lyfjum, þó það nú væri!) og þetta er allt að ganga yfir (eða... niður) núna. :) Er samt bara nokkuð hress. Erum hjá Ingu og Sólrúnu núna, Inga vinnur hjá þróunarsamvinnustofnun og Sólrún hjá sameinuðu þjóðunum og þær voru svo yndislegar að bjóða okkur að gista. Sólrún var þó svo óheppin að fá malaríu og liggur núna lasin heima og Inga fór ekki í vinnu í dag, þannig að við erum bara hérna í rólegheitunum og Ditta er að laga hádegismat. Hún er svo mikill snilldarkokkur.

Held ég láti þetta duga í bili, hlakka til að heyra frá ykkur og kannski hvað ykkur finnst um myndirnar?;) Endilega opnið þær og lesið textana undir þeim, það eru svona smá útskýringar af hverju þær eru.

Ástarkveðjur
Gunnsa
..og Ditta:)
29. september 2008 klukkan 10:39
Gunnhildur Árnadóttir
1 athugasemd
28september

Myndir!!

http://www.new.facebook.com/album.php?aid=2025802&l=17d22&id=67601988
Klikkið á þetta og þið ættuð að geta séð 10 myndir héðan frá Malaví
Annars er algjör dauði að hlaða upp myndum hérna, internetið ekki alltaf upp á marga fiska
þannig að þetta verður ábyggilega svolítið happa-glappa. En vonandi ná allir að skoða þessar fáu.. og njótið vel.
Erum í höfuðborginni núna og komumst vonandi aftur á internet annað kvöld og hendum þá kannski inn annarri færslu!
Bless í bili
28. september 2008 klukkan 20:59
Gunnhildur Árnadóttir
Engin athugasemd

Aðalvalmynd

Innskráningar kubbur

Auglýsing

Atburðarteljari

Teljari

  • Heimsóknir í dag: ...
  • Þennan mánuð: ...
  • Frá upphafi: ...