BRJÁLAÐ AÐ GERA!!!

Jæja, ætli maður skuldi ykkur þá ekki eins og einn góðan pistil, þó ég hafi ENGAN VEGINN tíma til þess! Það er sko allt að verða vitlaust hérna, maður á sko greinilega ekki að sitja auðum höndum síðustu vikurnar í skólanum. Ég byrjaði nýjan áfanga um leið og ég kom heim úr spring break. Það er heilsugæslu og heimahjúkrun og í þeim áfanga voru takkfyrirkærlega 4 próf í fyrstu vikunni! Héðanaf verða svo 2 próf í hverri viku og þetta er sko ekkert grín! Svo tók botnlanginn í Jamie vinkonu minni upp á því að springa í síðustu viku og ég eyddi til dæmis 13 tímum með henni á spítalanum á fimmtudaginn, fylgdi henni í allar rannsóknir og sat svo og beið á meðan hún fór í aðgerð kl hálfellefu um kvöldið. Mamma hennar og pabbi búa 7 tímum í burtu og þau komu seinna um nóttina. Hún er mikið hressari núna, botnlangalaus...

Ég byrja í verknámi á morgun. Héðanaf verð ég á miðvikudögum í heimahjúkrun í mjög ríku úthverfi, en á fimmtudögum og föstudögum verð ég að vinna á heilsugæslustöð í hverfi sem heitir North Lawndale og er eitt þekktasta gettóið í Chicago! Þar eru íbúarnir 93,8% svertingjar. Meðal laun eru með þeim lægstu sem þekkjast í Illinois, teen pregnancies þrefalt fleiri en meðaltalið, sömu sögu má segja um ungbarnadauða. Martin Luther King flutti í hverfið í stuttan tíma eftir 1960 til að vekja athygli stjórnvalda á slæmum húsakosti og atvinnuástandi. Eftir að hann var myrtur voru gerðar uppreisnir í hverfinu þar sem talið er að Black Panthers hafi skipulagt skemmdarverk og fjöldi fólks fór um hverfið og braut allar rúður og skemmdu í öllum búðum og fyrirtækjum sem fyrir þeim urðu. Eftir þetta fór meirihluti fyrirtækjanna í hverfinu á hausinn og allt fór á niðurleið.
Þetta verður alveg ótrúlega áhugavert. Það er nú samt ekki laust við að maður hafi smá áhyggjur af því að taka strætó þangað (en við verðum samt tvær saman og alltaf í dagsljósi..). John vinur minn sem er svartur og ólst upp í southside chicago sem er líka hálfgert ghetto, sagði mér að hann myndi sjálfur ekki fara þarna inn í þetta hverfi án þess að eiga mjög mikilvægt erindi... ehemmm...

En já, viljiði ferðasöguna úr spring break? Ég ætla að hafa hana mjög stutta og skorinorða og nota myndirnar sem hálfgerða sögu...
En here we go...



Komum til Chicago á laugardagsmorgni klukkan 9, eftir 21 tíma keyrslu með samtals 6 pissustoppum. Skiluðum bílaleigubílnum, en á hann höfðu baest sirka 2500 mílur eftir thetta aevintyri okkar. Einhver mílu/kílómetrafróður má endilega reikna út fyrir mig hvað thad er oft í kringum ísland... allavega tvisvar, ef ekki oftar! En algjörlega thess virði!

Jaeja, ohhh hvad mér líður vel að vera búin að koma thessu frá mér.. svolítið asnalegt að vera að skrifa ferðasögu svona langt eftir heimkomu.. en thid heyrðuð ástaeduna... brjálað að gera! Laet heyra aftur í mér sem fyrst.. ÉG LOFA!!!

Knús og kossar... Gunnsa... sem kemur heim eftir fáránlega stuttan tíma!