Prófalesturs-flótti... veruleikafirring...

Eins og hún Ólöf nefndi svo skemmtilega í kommenti við síðustu færslu, þá eyði ég tímanum mínum núna í prófatörninni í margt verra en að blogga... svona fyrst ég er hvort eð er ekkert að læra! Ég finn mér ástæðu til að hringja í ótrúlegasta fólk og blaðra í lengri tíma um allt og ekki neitt... svona til að sleppa við lærdóminn.
Þannig að núna, á kostnað eins símtals til hennar, ákvað ég að blogga sem snöggvast.

Ég er búin í tveimur prófum. Barnahjúkrun og Bráðahjúkrun. Barnahjúkrunin gekk bara furðu vel, sérstaklega miðað við það að ég fékk mígrenikast (annað af þeim tveimur sirka sem ég fæ Á ÁRI) og gubbaði og  gubbaði ansi hressilega... Nógu duglega að ég lét óléttu stelpuna í næsta herbergi verða óglatt líka... og hún er HÆTT í morgunógleðinni... hehe... mmmmmm... En ég náði þar af leiðandi ekki að klára að lesa allt fyrir þetta próf, en held ég bara hafi gert þetta nokkuð vel engu að síður.
En bráðahjúkrunin gekk nú betur. Annað væri nú ekki hægt, svona þegar maður vinnur á slysadeild. En sumar spurningarnar voru ansi svínslegar og ég bara gat ekki séð hvernig þær gátu tengst klínískri bráðahjúkrun, en spurningar eins og "hvað voru margar líffæragjafir á íslandi á árunum 1992-2002?"... held að það deyji enginn á ambulansinum hjá mér ef ég get ekki svarað þessari spurningu... Finnst nú aðeins mikilvægara að muna hvað má gefa manneskju í hjartastoppi mikið af adrenalíni... hvað finnst ykkur? En allar þessar "gleðispurningar" voru allar í hrúgu í byrjuninni á prófinu og ég fékk nett taugaáfall. En það sem var mér efst í huga var ekki það að ég gæti hugsanlega fallið. Ónei... ég hugsaði með mér "Ég get ekki mætt aftur í vinnuna ef ég fæ undir sjö í þessu prófi... jiiii..." Ég var strax farin að ímynda mér skömmina yfir því að fá lága einkunn í bráðahjúkrun eftir að hafa unnið á slysó síðan í maí! haha... En svo voru þetta bara rétt fyrstu spurningarnar og þær sem á eftir komu miklu auðveldari og ég held ég hafa bara "eisað " þetta próf ef maður slettir aðeins... (To ACE a test... ganga rosa vel....;))


Núna er ég aftur á móti að læra fyrir MUN leiðinlegri próf. Þau eru heilsugæsluhjúkrun og stjórnun. Þessi stjórnun er nú bara algjörlega ekki minn cup of tea... úfff... pant ekki stjórna neinu! EVER! hehe... Leiðinlegt! Takmarkið verður að ná fimm í því prófi... það verður afrek! Eða.. samkvæmt nýju fyrirgjafar-reglunum í háskólanum, þá dugir víst 4,75 til að ná. Það er takmarkið! Það væri nú samt leiðinlegt ef ég eyðilegg fallegu einkunnirnar mínar sem ég hef fengið hingað til. Það lítur allt út fyrir að ég muni útskrifast úr þessum skóla (ef Guð lofar) með fyrstu einkunn... sem mér finnst mjög gaman. Ég mun bara gera mitt besta.. segjum það bara.

Svo er ég að fara í leikhús í kvöld með stelpunum, Dittu, Hrafnhhildi og Þórnýju. Við erum að fara að sjá Ökutíma, með tónlist eftir Lay Low. Hlakka mikið til. Þó maður eigi það nú varla skilið að taka sér læri-pásu... Æji þetta reddast allt!

Var að ná í tónlist sem ég og Stefan hlustuðum á í road-trippinu okkar niður til Flórída. Hann var búinn að búa til fullt af playlistum með allskonar tónlist og þegar við keyrðum í gegnum suðurríkin Kentucky, Tennessee og Georgia, þá blöstuðum við kántrídiskana og sungum með af fullum krafti til að halda okkur vakandi! Haha.. ég fær þvílíkt flassbakk af því að hlusta á þessa tónlist. Ég ætla að henda hingað inn texta að einu laginu sem okkur þótti æði... og finnst ennþá. Það er með Trace Adkins og heitir Ladies love country boys.... Ég mæli með því að þið náið ykkur í það og hlustið á það... Ég get líka sent hverjum sem það vill í gegnum msn...;) hehehe Snilldartexti.. endilega lesið!

She grew up in the city in a little subdivision
Her daddy wore a tie, mama never fried a chicken
Ballet, straight-As, most likely to succeed
They bought her a car after graduation
Sent her down South for some higher education
Put her on the fast track to a law degree

Now shes coming home to visit
Holding the hand of a wild-eyed boy

With a farmers tan

Shes riding in the middle of his pickup truck
Blaring Charlie Daniels, yelling, Turn it up!
They raised her up a lady but theres one thing
They couldnt avoid
Ladies love country boys

You know mamas and daddies want better for their daughters
Hope theyll settle down with a doctor or a lawyer
And their uptown, ball gown, hand-me-down royalty

They never understand why their princess falls
For some camouflage britches and a southern-boy-drawl

Or why shes riding in the middle of a pickup truck
Blaring Hank Jr., yelling, Turn it up!
They raised her up a lady but theres one thing
They couldnt avoid
Ladies love country boys

You can train em, you can try to teach em
Right from wrong but its still gonna turn em on

And they go riding in the middle of a pickup truck
Blaring Lynyrd Skynyrd, yelling, Turn it up!
You can raise her up a lady but theres one thing
You just cant avoid
Ladies love country boys
They love us country boys



Ætli mamma yrði ekki ánægð ef ég kæmi með einn svona heim? Ha? hehehehe!
En talandi um mömmu... hún, ásamt fleirum hafa verið að biðja mig um að setja jólagjafaóskalista hérna inn... ég bara var ekki farin að spá svona langt fram í tímann... finnst jólin ennþá svo langt í burtu... því ég hef ekki tíma til að plana þau, þá koma þau ekki! Þannig er mín rökhugsun.. hehe... svo skellur þetta allt á eftir síðasta prófið!! Believe you me! En hérna koma allavega nokkrir hlutir sem mig langar í...
*kaffikvörn eins og systa á.. sem er hægt að stilla fínleika  OG bollafjölda...
*Eva Solo mjólkur og sykurkar-sett.. og eiginlega allt Eva Solo sem viðkemur kaffi (en ég á kaffiuppáhellingarkönnuna og hitabrúsann...)
*Nýja geisladiskinn með Hjálmum
*Nýja myndavél (mín er að gefa upp öndina... RIP)
*DVD-spilara (má vera eins mikið drasl og hægt er.. 2000kall í europris... FLOTT)
*Stóran, mjúkan kinnalitabursta... t.d. úr body shop

Heyrðu já, svo er ég búin að breyta plönunum um Chicago ferð... Búin að kaupa jólapakka Flugleiða og ætla að nota hann í flug til Chi-town í mars. Það kom betur út í sambandi við lokaverkefnisvinnuna okkar Dittu. Þá ætlum við báðar að skella okkur í utanlandsferðir, fá smá frí frá hvor annarri og koma hressar og endurnærðar aftur í lokasprettinn. Og þá styttist bara í útskrift. Það er svo stutt eftir! Þetta núna er síðasta prófatörnin mín.. engin próf eftir jól.. þannig að það verður eintóm gleði að klára núna um jólin!
En já.. núna er ég bara farin að láta mig dreyma.....
Best að hætta því og fara að læra...
Brrr...Heilsugæsluhjúkrun... gubbbb....
jæja...

Afsakið bloggletina í mér upp á síðkastið.

Knús og kossar
Gunnsa