11 dagar and counting!!

Ég vissi ekki alveg hvenær væri réttur tímapunktur til að byrja að blogga... Vissulega hefði ég getað beðið þar til á morgun þannig að niðurtalningin væri tíuníuáttasjösexfimmfjórirþrírtveireinn.... en ég ákvað að byrja í dag því ég nenni engan veginn að fara að pakka niður og ganga frá íbúðinni!

En já, þið eruð að lesa rétt: það eru bara 11 dagar þangað til Gunnsan yfirgefur skerið fyrir spennandi ævintýri í heimabæ bráðavaktarinnar; Chicago! Bara vika þangað til ég held til höfuðborgarinnar og yfirgef íbúðina mína og innbúið og legg það í hendurnar á Heiðu. Það helltist nettur taugaveiklunarfílingur yfir mig áðan þegar ég fattaði þetta, því ég á víst alveg nóg eftir að gera áður en ég fer!

Taugaveiklunin magnaðist svo þegar ég fattaði það að ég þarf víst að fórna þremur af þessum 7 dögum sem ég hef hérna í sælunni til þess að fara suður til kjálkaskurðlæknis sem þarf að krukka eitthvað í kjaftinum á mér og  lætur mig væntanlega borga hálfa aleiguna fyrir.. En.. eins og þeir segja á íslensku: ÞETTA REDDAST... Djöfull var ég nú samt ekki að kaupa það hérna í panikkatakkinu áðan þegar Sissú og Þórdís töngluðust aftur og aftur á þessarri setningu.... reddast smeddast... sjáum nú til með það! Held að ég neyðist til að fórna mömmuhjúkrun eftir aðgerðina, hoppa norður og pakka niður verkjuð og útlítandi eins og hamstur hægra megin... gaman gaman!

En svona, fyrst ég er að skrifa hérna á annað borð, get ég alveg eins stiklað á stóru í sögu helgarinnar. Eva Dögg, Sissú, Þórdís, Oddur, Eysi og Kolli voru hérna hjá mér um helgina. (Já, við gistum öll hérna í 27 fermetrunum mínum! - sannar að þröngt mega sáttir sofa). Þau fóru öll áðan og það er heldur tómlegt hérna hjá mér.. en þó notalegt að geta gengið um gólfið án þess að hrasa um hrjótandi fólk hægri vinstri (já, Eysi, taktu þetta til þín!!:)).  Við fórum í Ásbyrgi á föstudaginn og sáum ótrúlega magnaða tónleika Sigurrósar. Umhverfið, stemmingin, fólkið, veðrið.. allt stuðlaði þetta að ógleymanlegri upplifun! Vorkenni hverjum þeim sem missti af þessu! Fórum í Jarðböðin í Mývatnssveit á leiðinni heim og steiktum okkur þar í góða tvo tíma.
Lög kvöldsins voru íslenski þjóðsöngurinn, Maistjarnan og B-I-B-L-Í-A :)

Laugardagurinn var svo tekinn með stæl - Mojitopartý á la Gunnsa þar sem Hildur Lind og Hildur Þóris mættu báðar og það var svona semi-Breiðó-reunion fílingur í þessu! Svo var stefnan tekin á Kaffi Akureyri þar sem sveittir kroppar dönsuðu til klukkan sex um morguninn! Fleira fólk hef ég aldrei séð í miðbæ Akureyrar í þessi tvö ár sem ég hef búið hér. Röðin á Amour náði út að Perfect og ég hljóp frekar heim að pissa heldur en að bíða í röðinni á klóið uppi. Gaman engu að síður!
Brauðstangir með Bernaise kláruðu kvöldið fullkomlega!
Lög kvöldsins voru klárlega Maneater með Nelly Furtado og Barfly með Jeff Who.

Sunnudagurinn hófst með hangsi langt frameftir degi en var farinn að þróast út í ágætis partý þegar fyrsti hvíti rússinn var hristur um fimmleytið!:) From Russia With Love. Mojitotaktarnir voru æfðir áfram og vöktu mikla lukku. Grúppíum hópsins tókst að pota okkur á gestalista á balli hinnar mögnuðu hljómsveitar Kungfú og þangað var stefnan tekin um eittleytið. Þar var ENGINN fyrir utan okkur, og því var þetta í raun bara eins og einkapartý með hljómsveit! Ekki slæmt það! Áttum að sjálfsögðu dansgólfið og nýttum okkur það til hins ýtrasta. Það bættist aðeins í hópinn þegar leið á nóttina, en þegar hljómsveitin var að byrja uppá nýtt á prógrammi kvöldsins og ískyggilega mörg lög að heyrast í annað sinn, þá ákváðum við að yfirgefa pleisið og leita á önnur mið. Amour-rotta hópsins (that's me...) kom okkur fram fyrir röðina sem var þó aðeins styttri en kvöldinu áður. Þar stigum ég og Hildur Lind trylltan dans til lokunar, en restin af hópnum hafði verið að tínast heim. Svo nýtti ég mér þann lúxus að hafa Hlöllabílinn á Akureyri og fékk mér kalkúnabát með extra Hlöllasósu... Jömmí! Góður endir á skemmtilegu kvöldi!
Lög kvöldsins voru að mínu mati Living on a Prayer og Sweet Home Alabama í flutningi Kungfú.

Jæja.. þessi fyrsta færsla er orðin alveg nógu löng í bili.. ábyggilega allir hættir að lesa. Ég þakka bara krökkunum kærlega fyrir æðislega helgi! Frábært að ná svona góðu djammi áður en maður leggur í langferð til útlanda! Ég mun sakna ykkar!

Ein pæling í lokin: Afhverju eru báðar klikkuðu kellingarnar í Melrose Place hafðar rauðhærðar?! (Amanda er náttúrulega ljóshærð en hún er líka meira bara mean frekar en klikkuð eins og Sydney og Kimberly...) Ef þið hafið svar.. látið mig bara vita!