NÍÍÍíííÍÍÍíuUuUuuUuu.....
Níu dagar í dag þangað til ég I'll be leaving on a jet plane...En það er alls ekki það sem er mér efst í huga í dag, ónei! Það sem er mér stærst áhyggjuefni í dag er munnurinn á mér! Hér sit ég, bólgnari en hamstur með tannrótarbólgu, verkjuð til helvítis og drekk útþynnt skyr og herbó-sjeika með röri! Maaaan, this is life! Ofan á þetta allt saman er ég ennþá kvefuð, með stíflað nef og nefrennsli í einu, hellu og suð fyrir eyrunum og verki í hálsinum sem þó renna bara út í eitt með bólguverkjunum eftir jaxlatökuna.
Ef einhver sem les þetta hefur einhverntímann þurft að láta rífa úr sér jaxla sem eru pikkfastir ofan í beini, ætti sá hinn sami að kannast við hljóðin sem koma þegar tannlæknirinn þjösnast með með bor uppí munninum á manni og notar svo einhverskonar vogarstöng til að þröngva tönninni upp. Þvílíkt ískur og brak og bresti hef ég aldrei heyrt á ævi minni. Ég fann alla vöðva líkamans stífna upp og áður en varði var ég komin í keng í stólnum, bara af hræðslu við hljóðin sem kæmu næst. Í bland við þetta komu svo hljóðin í soginu sem klinkan beitti við að soga úr munninum á mér að mér fannst heilu lítrana af blóði (sem voru samt ábyggilega ekki meira en nokkrir millilítrar....).
En nóg um það.. ég er allavegana heima hjá mömmu og pabba á selfossi, dauðfegin því að hafa ekki ákveðið að fara strax norður aftur í dag. Það er gott að fá amk einn dag af foreldravorkunn. Er að spá í að fara norður aftur á morgun ef ég verð eitthvað skárri af þessum f*****g verkjum! Get ekki ímyndað mér að það sé þægilegt að fara í flug með svona þrýsting í munninum.. Nógu óþægilegt var flugið í morgun skal ég segja ykkur!
Æji vá, ég er búin að kvarta meira en nóg! Sorry!
Ég skal hætta að kvarta og segja ykkur eitthvað gleðilegt..
Litlu ormarnir hennar systur minnar eru hérna hjá ömmu sinni og afa þessa vikuna. Þau eru alveg stórkostleg. Rétt í þessu var litla skottan að hleypa skítuga nágrannakettinum inn um aðaldyrnar og bauð honum beint til sætis í betri stofunni. Mamma var ekki par ánægð með það.. hehe...
Litla dúllan vorkennir mér líka svo mikið, að mér sé svona illt... Er alltaf að bjóða mér eitthvað; bita af fiskinum sínum, súkkulaðirúsinur, hnetur.... Skilur ekkert í því hvað það þýði að ég geti ekki tuggið... inconceivable...:)
Litli gaurinn var svo að fara í afmæli áðan og skildi ekkert í því afhverju hann mátti ekki fara í grútskítugum fótboltagallanum og með úfið hárið... Hvaða rugl er þetta eiginlega?;)
En allavega, ég ætla að fara og vorkenna mér aðeins meira... tíhí
Elskiði friðinn og strjúkiði kviðinn...
10. ágúst 2006 klukkan 00:17
Gunnhildur Árnadóttir
Gunnhildur Árnadóttir
En ég talaði við þau áðan og við ætlum að fara til Reykjavíkur milli 12 og 13 ef þú vilt vera samferða. Ég hringi allavega í þig á morgun:)
Þá er ég búin að kvitta fyrir mig í fyrsta sinn á blogginu þínu og mikið er ég fegin að þú sért komin með blogg svo ég geti fylgst með þér meðan þú ert í útlandinu :)