Heimthra...
Jaeja, thad hlaut ad koma ad thvi ad thad faeri ad reyna a thetta herna...Elskuleg amma min, Sigridur Gissurardottir, kvaddi thennan heim i gaerkvoldi, naestum 97 ara ad aldri.
96 ara er vissulega har aldur, en hun var an efa hressasta 96 ara kona sem thid hafid nokkurn timann hitt.
A svona stundum er rosalega erfitt ad vera fjarri vinum og fjolskyldu og thad reynir fyrir alvoru a thau vinabond sem madur hefur myndad herna a thessum stutta tima. Sem betur fer hef eg greinilega valid mina vini herna rett og thau hafa oll verid alveg yndisleg vid mig og synt mer studning og ast:)
Eg for ekki i verknamid i dag.. fannst eg ekki alveg getad hondlad hvorki gedsjuklinga ne gamalt folk i dag.
Eg var loglega afsokud af ollum og verknams-leidbeinendurnir voru mjog skilningsrikir og tillitssamir.
Eg er bara ad taka daginn fyrir mig.. sit nuna a kaffihusinu minu med gott kaffi, fartolvuna og InStyle magazine og les um kjolana sem fraega folkid kaupir ser og augnskuggann sem Angelina Jolie notar. Feel-good dagur.
Eg vil senda fjolskyldunni minni astarkvedjur og kossa og eg mun hugsa til ykkar hedan, sem og til ommu sem var ein magnadasta manneskja sem eg hef kynnst. Mer thotti otrulega gaman ad fara i heimsokn til hennar a Grund - vid satum thar saman timunum saman og spjolludum um allt milli himins og jardar! Amma vildi vita allt sem var ad fretta, um skola, vini, vinnu, straka og fleira. Svo sagdi hun mer sogur ur sveitinni og af thvi thegar hun var i Kvenno og ensku-stofan min var heimavist og af epla-ballinu sem er heldur betur ordid breytt fra thvi sem adur var.
Elsku amma! Thin verdur sart saknad, en 97 ar eru langur liftimi og thu sagdir mer i sumar ad thu yrdir ekkert osatt ef thu fengir bara ad fara, en thu lofadir mer samt ad reyna ad tora thangad til eg kaemi heim fra Chicago. En madur faer vist ekki alltaf allt sem madur vill og svona for thetta. Hvildu i fridi - eg veit ad Liljan min tekur vel a moti ther. Ykkur mun koma vel saman :*
Eg a thvi midur enga mynd herna, en eg laet fylgja herna sma um hana ommu mina, courtesy of islendingabok.is...
| ||||||||||||||
En nu ad odru : billinn minn er seldur! Elskan min til 5 ara er farin... farin... farin... :( Halfsorglegt i rauninni.. eg mun sakna thessa fjolublaa fararskjota....
En hver haldidi ad hafi keypt bilinn?! Enginn annar en Smari Tarfur, vanalega kenndur vid Quarashi, tho hann hafi nu aldrei verid official medlimur theirra, ef eg fer med rett mal... Eg oska honum innilega til hamingju med god kaup!! Thessi bill hefur reynst mer vel, thratt fyrir ad eg hafi abyggilega skipt um allt sem haegt er ad skipta um i thessum bil (nema timareimina...) svo hann er allavega halfur endurnyjadur...
Yesus-inn minn (YE130)... thin verdur sart saknad!!!
Eg aetla ad klara kaffid mitt og fara ad lesa bladid mitt
Eigidi godan dag/kvold!
Kvedjur fra Chicago
Gunnsa
30. september 2006 klukkan 02:06
Gunnhildur Árnadóttir
Gunnhildur Árnadóttir
En ég verð að commenta á bílamálin... helduru ekki bara að maður hafi verið að spila körfubolta með Tarfinum! Og nú keyrir hann um á "þínum" bíl. Skemmtilegt hvernig allt tengist einhvernveginn.
Vonandi hefur þú það jafn gott fyrir austan, eins og ég fyrir vestan. Hér virðist vera stanslaus blíða, a.m.k. síðan ég kom hingað 5. sept. Suttbuxnaveður alla daga.
Take care,
Grétar