Þetta eiga ALLIR ad lesa og segja SÍNA skoðun!!!

Okei fólk.. listen up!!! Núna kem ég til ykkar með vandamál sem svo auðveldlega væri hægt að leysa með góðu spjalli yfir góðum kaffibolla á Amour með góðu fólki... en þar sem það er ekki eins hægur heimangangurinn þangað núna, þá ætla ég að efna til umræðna hérna inni á þessarri síðu minni...
Þannig er mál með vexti að ég sótti, í hálfgerðu bríaríi og án þess að segja nokkrum frá því, um styrk sem félagsmálaráð Akureyrar auglýsti fyrir hjúkrunarnema við HA. Styrkurinn gengur út á það að ég fengi 70 þúsund krónur á mánuði næsta vetur, á meðan ég tek fjórða og síðasta árið mitt í hjúkrun. Í staðinn skuldbind ég mig svo til þess að vinna við öldrunarheimili Akureyrarbæjar í eitt og hálft ár eftir útskrift. Semsagt: námsstyrkur, plús örugg vinna eftir útskrift. Og þið sem vitið að ég stefni á ljósmæðranám, vitið það að maður þarf helst að vinna sem hjúkrunarfræðingur í tvö ár áður en ég sæki um, þannig að þetta kemur kannski út á eitt... Hins vegar er samt tilhugsunin um að vera bundin einhverjum vinnustað í þennan tíma og skuldbinda sig svona snemma, svolítið scary ef þið skiljið hvað ég meina. En ég spáði svosem ekki mikið í þetta áður en ég sótti um, og ýtti bara á "send" án mikillar umhugsunar.
En nú er svo komið, að Gunnhildur ykkar einlæg hlaut þennan blessaða styrk....
Því spyr ég ykkur, mína yndislegu ráðagóðu vini....:
Er öll þessi skuldbinding til þess vinnandi að fá ókeypis 70 þúsund kall á mánuði næsta vetur.. upphæð sem ég þyrfti hvortsemer að taka í námslánum og greiða til baka..? Ég tók óvenju há námslán áður en ég fór hingað til USA, vegna þess að heimavistin og allt það kostaði sitt, þannig að tilhugsunin um að þurfa ekki að taka námslán næsta vetur er ANSI freistandi... En skuldbinding.. öldrunarheimili.. Akureyri... Er þetta það sem ég vil?
Okei.. kannski er fáránlegt að spyrja ykkur hvað ÉG vil... en í augnarblikinu er ég ansi ringluð og þigg öll þau ráð sem ég get fengið!
Endilega tjáið ykkur af hjartans lyst í athugasemdunum hér fyrir neðan!

En að öðru:
Síðasti dagurinn í verknáminu á geðdeildinni var í dag! ÞVÍLÍKUR LÉTTIR!!! Án gríns... ég var mun glaðari, hressari og léttari á fæti í vinnunni í dag, þar sem ég vissi að þessu væri að ljúka!! Mér fannst allir vera mun glaðari í kringum mig.. kannski var starfsfólkið líka glatt að losna við okkur, ég veit ekki.. hehe.. En dagurinn gekk alveg glimrandi vel og við fengum lokamat á frammistöðunni okkar í verknáminu frá leiðbeinandanum okkar, henni Cynthiu. Mitt mat fannst mér svo stórkostlegt að ég næstum táraðist! Ég ætla að skrifa matið hérna inn á síðuna, þó svo að ég eigi frekar erfitt með að skrifa sjálf niður svona gott um sjálfa mig... hehe... En hún skrifaði:
Gunnsa,
         I have really enjoyed having you in class. I have been struck by how well educated you are and prepared for the exchange student experience. Your preparation for class and ability to step up to the level expected of students was always apparent. Your ability to write well is impressive. And I would encourage you to keep writing. Nursing needs more writers.
         I think that your writing is enhanced by the excellent assessment skils which you demonstrated and with your ability to correctly connect intervention with theory. Also, I have enjoyed reading your writing because you are quite accurate in your assessments and what is the needed care for each patient. You always brought a lot of useful and realistic care to your patients, to your care plans and into your process recording.
        I have appreciated your confidence and composure in being able to be on the unit and to get questions asked and clarified, and that I have been able to assign you patients without the sense that you needed "an easy patient". You will go far! This term has not been easy for you on a personal level and I am just amazed at how you have gracefully managed your loss with the newness of the situation that you are in. It has been really a pleasure to have you in class. I am so glad to have learned more about Iceland and about you!

Já, heldur betur fögru orðin sem voru skrifuð um mig, þannig að þið getið rétt ímyndað ykkur hvernig mér leið að lesa þetta.. var næstum farin að skæla.. hahaha...
Svo fékk ég 9,7 fyrir verkefni sem ég skilaði sem gildir 10% í lokaeinkunn! Svo er ég í fyrsta skipti í fríi á föstudegi á morgun, og er ekki lasin lengur svo ég ætla að kíkja út með krökkunum á fimmtudagsdjamm sem er orðið að föstum vana hjá þeim, en ég hef aldrei komist á, þannig að þið getið rétt ímyndað ykkur að ég er að eiga góðan dag í dag!! Þvílík gleði og hamingja.. hehehe:)

Veðrið úti minnir mig hálfpartinn á ísland... í morgun á leiðinni í verknámið var alveg drullukalt úti og það kom svona kuldagufa útúr mér þegar ég andaði og útblásturinn úr strætóunum lá yfir öllu eins og teppi. Fyrir hádegi byrjaði svo að snjóa, believe it or not! En núna er svo komið sólskin! En stelpurnar sögðu mér að þetta væri sko ekki neitt! Það væri ekki hvasst, þannig að ég ætti nú bara að biðja fyrir mér þegar það byrjar að blása með þessu... Brrrrr hvað það á eftir að verða kalt! Ég var í hlírabol, skyrtu, 66°Norður flíspeysunni minni og vindjakka og mér var hálfkalt samt... Þannig að ætli maður verði ekki að byrja að klæða sig aðeins betur? Haha.. þið sem þekkið mig vel vitið að ég klæði mig aldrei eftir veðri.. kannski ég læri það hérna... Kem heim eins kappklædd og eskimói.. hehe..

En jæja, nóg komið í bili
ENDILEGA TJÁIÐ YKKUR UM ÞETTA "VANDAMÁL" MITT...
ÉG VERÐ YKKUR ÆVINLEGA ÞAKKLÁT!!

FYRIRFRAM TAKKKKKKKKKK....
Gunnsa geggjaða