KALT!!!!!!!!!

Allllltílææææææ.....

Við fórum svo bara túristarúnt um Seattle, fórum á Pike Place og í underground túrinn (sem kom skemmtilega á óvart) og fórum upp í international district þar sem við fengum rosalega góðan mat (sem var aðeins of sterkur að sumra áliti.. hehe) Allt í allt, mjög góður dagur! Takk fyrir mig, krakkar!!;) Erna, við sjáumst á eyrinni í sumar!
   
 


PARTUR 2

Já, svo fórum ég og Dino náttúrulega í eftirminnilega flórídaferð þar sem við hittum mömmu og pabba og höfðum það gott í rúma tvo daga í glampandi sólskini! Ef ég á að rekja ferðasöguna í stuttu máli, þá er hún einhvernveginn svona:
Flug - lending - hitta settið - keyra til Siesta Key - fara á ströndina - út að borða - martinibar - sofa
Vakna - ströndin - sólbrenna - versla - sundlaugin - ströndin - út að borða - bar - sofa
Vakna - ströndin - sundlaugin - ströndin - keyra á flugvöllinn - flug - lending - KULDI!!

Já, svona gekk ferðin fyrir sig og var alveg hreint yndisleg í alla staði!!! Ég ætla að setja inn nokkrar myndir..
 
   
 
Takk fyrir mig, mamma og pabbi!!!:)


PARTUR 3

Á laugardaginn héldum við upp á afmælið hennar Vickyar vinkonu minnar frá Argentínu. Við fórum út að borða á hinn yndislega stað Sushi Samba, sem er með mat frá Japan, Brasilíu og Perú og sú blanda kemur alveg ótrúlega vel út. Eftir matinn, fórum við á Soundbar, sem er barinn sem Dino vinnur á. Hann gat reddað okkur öllum ókeypis inn (kostar annars 20$) og inn í VIP herbergið :) Þar sátum við í góðu yfirlæti milli þess sem við hristum rassana á dansgólfinu. Þetta var mjög skemmtilegt kvöld. Hér koma myndir:

 
Ammlisbarnið, með kökuna - orðin 24 ára.     Dino, Vicky og Stefan taka því rólega á Sushi Samba
 
Fyrir tekíla -                                                       Eftir tekíla (allir með sítrónu í munninum.. hehe)


PARTUR 4

Já, svo er skólinn bara byrjaður á fullu, ég er byrjuð í verknámi í fæðingarhjúkrun á spítala sem heitir Highland Park og er sirka hálftíma keyrslu í burtu. Ég þarf að vakna klukkan 5 á morgnana til að fá far með bekkjarsystur minni þangað, því ég þarf að fara út og kaupa morgunmat og svona, og við eigum að vera mættar korter í sjö. Á deildinni minni er allt ótrúlega flott, lítur meira út eins og hótel heldur en spítali. Þetta er svokölluð LDRP deild sem stendur fyrir Labor-delivery-recovery-postpartum, sem þýðir að konan er í sama herberginu frá því að hún kemur inn og þangað til að hún fer heim. Allar græjur eru á hjólum, þannig að þær eru teknar út eftir fæðinguna, og þá lítur herbergið bara alveg eins út og hótelherbergi, með viðarhúsgögnum og öllum þægindum!
Á deildinni eru öll börn með þjófavörn um ökklann (án gríns) sem virkar þannig að ef farið er með barnið of nálægt hurð sem fer út af deildinni, þá læsast allar hurðir og lyftur í þeirri álmu og enginn kemst lönd né strönd! Barnsrán af fæðingadeildum er víst vandamál sem er algengara en maður vill láta sér detta í hug og þetta er algjör nauðsyn. Ég skal segja ykkur betur frá deildinni þegar ég hef fengið meiri reynslu af henni.. en ég er að fara þangað í fyrramálið. Ég á að fá að fylgjast með keisaraskurði á morgun ef það verður einhver á dagskránni. Spennó spennó!
Ég er að passa akkúrat núna og Emil Örn sefur værum svefni inni í herbergi. Hann er farinn að ganga smá og er kominn með tvær tennur.. allt á meðan ég var í burtu í jólafríinu! Ótrúlegt hvað tíminn líður hratt! Hann er svo mikið krútt þessi mús að það er magnað! :)

Jæja, vonandi eruð þið ennþá að lesa...
En ég skal hætta núna...
sé ykkur seinna..
blehhhhhssssss;)

fáránleg saga..

Skrítið...

.... stundum þegar maður hefur frá svo óendanlega miklu að segja, þá nennir maður engan veginn að setjast niður og skrifa um það... Skrítið, ekki satt?

Mig er farið að hlakka til að fara aftur til Chicago. Ekki misskilija mig, ég hef það alveg ótrúlega gott hjá Gerði og Jónasi, en ég sakna krakkanna og skólans og eiginlega þess að hafa þessa daglegu rútínu...
Ég fer aftur "heim" á sunnudaginn. Enginn skóli á mánudaginn vegna þess að það er  Martin Luther King day og því verður nú aðeins kíkt út á lífið á sunnudagskvöldinu!:)

Ég er nýkomin aftur úr miklu ævintýri. Við fórum til Kanada á mánudaginn í þeim tilgangi að ég gæti farið með Lindu, frænku Jónasar og Kevin, manninum hennar á skíði. Við keyrðum upp í skíðasvæði sem heitir Sun Peaks og er hjá bæ sem heitir Kamloops. Þetta var svona sirka 4 tíma keyrsla frá Abbotsford, sem er landamærabærinn þar sem bróðir Jónasar býr. Til að skýra þetta betur, fann ég mynd:

Það var sirka 4 tíma keyrsla frá Seattle til Abbotsford, þannig að það var ansi mikil keyrsla þarna á mánudaginn.
En Linda og Kevin voru búin að panta herbergi á hóteli sem var alveg uppi í fjallinu, þannig að þegar þangað var komið gátum við alveg slappað af, fengið okkur nokkra öl og farið svo að sofa. Hótelið var hið flottasta og herbergid mjög fínt, með arin, sjónvarpi, litlu eldhúsi, baði, tveimur rúmum og svefnsófa.


Við vöknuðum á skikkanlegum tíma, fengum okkur kjarngóðan morgunmat og fórum svo á skíðunum frá hótelinu þessa örfáu metra að lyftunum! Brekkurnar voru frábærar, veðrið yndislegt og félagsskapurinn æði! Kevin og Linda eru ótrúlega hresst fólk sem var mjög gaman að vera með! Við skíðuðum allan daginn og vorum orðin ansi þreytt þegar við settumst inn í bílinn seinnipartinn.

 
 

 

 

Já, þetta var sko skemmtilegasta skíðaferð sem ég hef farið í!
En aðal ævintýrið átti sér samt stað á leiðinni heim!
Á meðan við vorum í draumaheimi uppí fjalli, hafði veðrið ákveðið að fara í fýlu og það var kominn þvílíkur snjóstormur allstaðar á leiðinni heim! Við keyrðum í gegnum snjókomu sem var svo rosaleg að á stundum sást vegurinn ekki einusinni! Við íhuguðum það að fá okkur bara gistingu í litlum bæ á leiðinni, en þar var skilti sem stóð að vegurinn framundan væri opinn og ekkert alltof slæmt færi þannig að við ákváðum að keyra bara áfram. Þegar við vorum komin svona hálfa leið á þessum fjallvegi, ÞÁ ákváðu þeir að loka veginum.. með okkur og svona 300 aðra bíla fasta í miðjunni... ! Gáfuð ákvörðun, ekki satt? Jahh, hún var það nú víst, enda var vegurinn nær kolófær og fólk sem ekkert bjóst við veðri á borð við þetta var á ferðinni á afturhjóladrifnum fólksbílum á sumardekkjum. Ónei, ekki góður búnaður það. Heppnin var samt með okkur vegna þess að eftir klukkutíma bið ákváðu þeir að hleypa bílunum sem sátu fastir á eftir snjóplóg sem kom og bjargaði liðinu, en vegurinn var samt sem áður lokaður. Þannig að eftir miklar svaðilfarir og 6 tíma keyrslu, komum við loksins heim til Kevins og Lindu, dauðþreytt og glorhungruð! Við borðuðum, ég fór í heitt bað og steinsofnaði um leið og ég lagðist á koddann! Miðvikudagsmorguninn keyrðum við svo aftur til Gig Harbor.
Þetta var samt allt algjörlega þess virði, enda ekki oft sem maður kemst í svona gæða skíðastaði!!:) Hamingja!

Á morgun, föstudag, fer ég til Gunnars og Karenar, Ástu og Elsu og gisti þar eina nótt. Þau ætla svo á laugardagsmorgun að keyra mig niður til Bremerton þar sem ég mun taka ferjuna til Seattle til þess að hitta Grétar og Ernu, vini úr Mosógenginu sem búa núna í Seattle á meðan Grétar er að taka mastersnám við háskólann þar. Og Erna að verða Dr. Erna... Jiminn eini hvað fólk er eitthvað orðið gamalt.. ég þekki lækna og fólk í mastersnámi.. hvað er að gerast?! Svo sit ég hérna bara og dúlla mér.. hehehe... Neinei, maður er nú alveg "on track" eins og maður segir, er það ekki? :)
Bara eitt og hálft ár eftir í þetta:

"Á ég að sprauta honum?"

Over and out,
hjúkkan/skíðakappinn kveður!!

Seattle!

Á midvikudaginn fórum ég og Gerður með ferjunni frá Bremerton yfir til downtown Seattle. Við röltum um og skoðuðum mannlífið. Fórum svo að sjálfsögðu á Pike Place Market og sáum fiskikallana kasta fisknum a milli sín og svona. Ég var svo að taka mynd af ógeðslega ljótum fisk sem heitir Monk Fish, þegar þeir kipptu i einhvern spotta og létu helvítis fiskinn kippast til! Mér og fólkinu í kringum mig brá alveg óstjórnlega! Hahaha.. þetta var svo fyndið!
Svo fórum við á sjávarréttaveitingastað (surprise surprise) og fengum okkur gufusoðinn skelfisk svo sem clams, mussels og raekjur.. þessu var öllu bara skellt a borðið hjá okkur og við fengum smekki og allt svo ekkert myndi nú sullast.. hehe... Ég held ég láti myndirnar tala sínu máli...

 

 

 
Gerður bannaði mér að setja mynd af henni á netið, en ég vildi bara sýna fram á að ég hafi ekki étið þetta allt alein.. haha.. svo ég vona að þetta sé í lagi...;)


Eins gott að þeir létu okkur hafa smekki.. sjáiði bara borðið!!! hahaha

 
Þetta er svo Seattle og Space Needle séð af ferjunni þegar við vorum að sigla á heimleið.

Þetta var ótrúlega skemmtilegur dagur.
En núna sit ég a Gig Harbor Inn með fartölvuna mína og borða besta clam chowder sem ég hef smakkað á ævinni. Mamma og pabbi geta öfundað mig af öllum mætti núna;). Í gær borðuðum við rosalega steik sem Jónas grillaði á gasgrillinu og meðlæti á heimsmælikvarða. Ég get ekki sagt að maður svelti hérna!!
Á morgun keyrum við svo niður til Battleground til Jónasar og Tabithu og ég fer með þeim í eitthvað partýa og skemmtistaðarölt í tilefni gamlársins. Vona að það verði skemmtilegt. Það datt einhvernveginn allt annað í sundur sem ég ætlaði að treysta á... Vivian vinkona mín í Vancouver þurfti að fara til Arizona því pabbi hennar varð skyndilega veikur, þannig að ekki gat ég farið þangað að djamma. Allir íslendingarnir sem Grétar þekkir eru að fara útúr bænum, Grétar og Erna eru sjálf að fara í skíðaferð til Kanada, Kyle kunningi minn úr skólanum er jafn týndur og ég og segist væntanlega enda með foreldrum sínum heima og gera ekki neitt... þannig að við björgum málunum með því að keyra niður til Jónasar og Tab. Ekki slæmt það! Mér þykir ótrúlega vænt um að Gerður og Jónas nenni að keyra þangað niðureftir, en Gerður hafði svo miklar áhyggjur af því að ég yrði föst með þeim á gamlárskvöld.. hahaha!!:)

En allavegana.. Vona að þið hafið öll góð plön fyrir gamlárskvöld og ætlið að kveðja árið með stæl!
Ég bið að heilsa ykkur öllum og segi bara takk fyrir góðar stundir á árinu 2006 og ég hlakka til að sjá ykkur í stuði árið 2007!!!:)
Ekki brenna ykkur á flugeldunum!! (þessu er sérstaklega beint til Ella... hahaha)
Over and out!
Gunnsa

Jolamyndir..

Jæja, er ekki kominn tími á smá jólasyrpu af myndum? Ég komst loksins á kaffihús með neti með fartölvuna mína svo ég gat hlaðið upp myndum og sett þær á netið og svona. Ótrúlega skrítið hvað lífið er að ganga sinn vanagang hérna þrátt fyrir að það sé annar í jólum. Það virðist vera mikið minni heilagleiki yfir öllum jólunum hérna heldur en heima. Engar kirkjuklukkur klukkan sex og engin skylda að vera í sínu fínasta pússi. Það sátu allir inni í eldhúsi og horfðu á ruðningsleik á aðfangadag!! Inni í eldhúsi! Þar sem Gerður frænka var á fullu að sjóða hangikjöt og gera uppstúf. Svo heyrði maður við og við öskrað "TOUCHDOWWWWWNNNNN!!!" og hrökk alveg í kút. Þetta fannst mér ekki alveg henta á jólunum! Einn frændi minn mætti í matinn í gallabuxum, og þá hélt ég nú að það ætlaði að líða yfir hana frænku mína.. hahaha... Eins og ég segi, ekki alveg jafn heilagt hérna.
En jæja, nóg um það, þetta er allt búið og gert..
Hérna koma myndirnar:
    
Mt. Rainier í öllu sínu veldi                                    JólapakkaGEÐVEIKIN!!

     
Skylar Kay sætasta fræka!!                               Ég í jólafötunum með sætasta jólasveininn!!

                        
Ég og Elsa Rose frænka                                              Ég og Clair Ásta gelgjufrænka:)

           
Hangikjot og uppstúfur.. nammmm                            Gerður frænka og Jónas

             
Jónas frændi og Tabitha, og börnin, Levi Gunnar,      Gunnar frændi og Karen og börnin, Clair Ásta
Aksel Þór og Skylar Kay                                                og Elsa Rose

                              
                            
Þarna er svo öll familían saman komin. Vantar bara Friðrik frænda, Lísu konuna hans og börnin Marissu Elsu og Briönnu Marí. Friðrik vinnur við að vernda forsetann í Camp David, voða merkilegur kall þannig að hann fékk ekki frí í vinnunni greyið. Vonandi ég nái samt eitthvað að hitta hann áður en ég fer heim frá USA. Hver veit nema maður skelli sér til Washington DC á næstu önn, einn af skiptinemunum okkar fékk internship hjá norska sendiráðinu í DC og gæti bara verið að við heimsækjum hann og ég slái þá tvær flugur í einu höggi! Hver veit nema maður fái þá að skoða hvíta húsið:)

En jæja, þá lýkur þessarri myndasyrpu af amerísku jólunum mínum!
Ég kveð ykkur af kaffihúsi á öðrum í jólum, með eitt besta kaffi og biscotti sem ég hef fengið síðan ég kom til USA.
Ekki slæmt það.

Elska ykkur öll og sakna!
Knús og kossar
Gunnsan

:(

Ég sat hérna í mestu makindum og var að horfa með Gerði frænku á DVD með Björgvini Halldórssyni af tónleikum með sinfóníunni.
Allt í einu fékk ég sting í hjartað.
Ég heyrði aftur lag sem ég hef ekki heyrt frá því á miðnætti 1. maí síðastliðins.
Þetta merkir kannski ekki neitt fyrir neitt nema mig, Heiðu og Hlyn, en við sátum öll í bílnum mínum og grétum úr okkur augun yfir þessu lagi, sem átti ábyggilega hvergi betur við heldur en akkúrat þetta kvöld, daginn sem Liljan okkar dó.

Hún var hjá mér hér í gær
gekk um þessi gólf
hún var glæsileg og geislaði í gylltum sumarkjól
Það var sól
himininn heiður svo tær
og allt í lyndi lék

Nú er orðið hér svo hljótt
allt með öðrum blæ
og nú heyrist hennar hlátur ekki lengur hér á bæ
Það er kvöld
senn kemur nóttin svo köld
og engin mér við hlið
hvað tekur við?

Ég má ekki hugsa til þess
að ég sjái hana ekki á morgun
fái jafnvel framar ei snert
Það er ómögulegt
ekkert líf

Viltu fyrirgefa mér
það segist eins og er
ég særður er án þín
Undir minni hrjúfu skel
er sál sem engin ver
og heyrðu orðin mín

Ég gæfi hvað sem er
fyrir að hafa hér allt
eins og það var í gær

Það var ýmislegt sem fór ekki eins og best
verður kosið á þó virkilega fenni yfir flest
miður gott
Við eigum mun fleiri þó
ljúfar minningar
góðu stundirnar

Ég má ekki hugsa til þess
að þær verði ekki fleiri
ég er bara eins og við flest
breyskur, þrjóskur og þver
því er verr

Fyrirgefðu mér
það segist eins og er
ég særður er án þín
Ég sé ei sólina fyrir þér
og þrái ekkert hér
heitar en að fá þig heim
og horfa í augu þín sem fyrr
ég horfi í augu þín á ný

Og þig ég bið
viltu fyrirgefa mér
það segist eins og er
allt vonlaust er án þín

Já viti menn,
undir minni hrjúfu skel
er sál sem vill svo vel
heyrðu orðin mín

Ég gæfi hvað sem er
fyrir að hafa hér allt
eins og það var í gær

Viltu reyna ad fyrirgefa mér

(Texti: Stefán Hilmarsson)


Elsku Lilja mín! Ég sakna þín og elska og veit að þú ert alltaf hjá okkur!
En þarna, 1. maí, hefði ég sko líka gefið allt til að hafa hlutina eins og þeir voru..
... í gær...

.....

Jolin ad koma...